Bitki beslemede uzman kuruluş
Bitki beslemede uzman kuruluş
Yetiştiricilik Noksanlıklar Ürünler Zararlılar Hastalıklar Konular Havale bilgileri

FASÜLYE YETİŞTİRİCİLİĞİ

Fasulye tohumu 15-20 C'de çimlenmekte,15° C nin altında yavaşlamakta, 10 °C'nin altında ve 35 C'nin üstünde ise çimlenme çok az veya hiç olmamaktadır. Çıkış ekimden sonra optimum nem ve sıcaklıkta 7-10 gün sonra olur.

Çimlenme 15° C nin altında yavaşlar. Düşük sıcaklıklarda çıkış süresi 20-25 gün olabilir. Fasulyede fide durumu epigeal dır.

Fasulyede vejatasyon süresi 70-140 gün arasındadır. Vejetasyon süresi, bitkinin sarılıcı ve bodur olmasına, erkenci veya geçci olması yanında bölgenin ekolojik koşullarına göre de değişmektedir.

Bodur çeşitlerde çiçeklerime 10-15 gün, yan sarılıcılarda 20-25 gün sarılıcı çeşitlerde 30 günün üzerindedir.

Bodur tiplerde vejatasyon süresi 70-80 gün, sarılıcı tiplerde 130-140 gün, yarı sarılıcı tiplerde 80-90 gün arasındadır.

Toprak nemi yeterli değilse çiçeklerime süresi kısalır, çiçeklerime azalır.

Yüksek sıcaklık ve düşük nem çiçek tozlarının çimlenmesini engellediği için çiçeklerin dökülmesine neden olur.

Özellikle 30 C 'nin üzerinde çiçekler dökülmekte ve verim oldukça düşmektedir. Erkenci çeşitler ve erken ekimle bu durum önlenebilmektedir.

Çiçeklenmede optimum sıcaklık 20-25C dir.Olgunlaşma döneminde hava kuru olmalıdır. 10 C nin altındaki sıcaklıklar tanenin olgunlaşmasını engeller.

Fasulye tınlı, PH 7-8 olan tuzluluk ve alkali sorunu olmayan verimli topraklarda iyi yetişir. Fasulye'nin çinko elementi isteği yüksektir.

YETİŞTİRME TEKNİĞİ

Sonbaharda 20-25 cm derinlikte sürülen toprak, ilkbaharda diskaro ve tırmık gibi ikinci toprak işleme aletleriyle hazırlanır.

Ekim ve çıkış öncesi kullanılabilen kimyasallar ile yabancı ot savaşı yapılabilir.

Ülkemizde son yıllarda kuru fasulye tarımına uygun Şehirali-90(Horoz-Bodur), Yunus-90(Horoz-Bodur),Göynük -98(Horoz-Bodur), Akman-98(Dermason- Yan sarılıcı) gibi bazı çeşitler geliştirilmiştir.

Buna karşın günümüzde hala populasyon karekterindeki yerel çeşitlerin tarımı yaygın bir şekilde yapılmaktadır.

Kuru fasulye üretimi için ekim, Orta Anadolu bölgemizde Nisan ayının son haftasından Mayıs ayı başlarına, Doğu Anadolu da Mayıs ayı ortalarından Haziran ayı başlarına kadar, kıyı bölgelerde Mart ayı içerisinde yapılmalıdır.

Fasulye sıraya veya ocak usulü şeklînde ekilebilmektedir. Bodur ve yarı sarılıcılarda sıraya ekim yöntemi uygulanır.

Ekimde sıra arası, çeşit ve yetiştirme koşullarına göre 40-60 cm, sıra üzeri 5-15 cm arasında değişmektedir.

Ekimde en uygun bitki sıklığı bodur tiplerde m2 de 20-25 bitki,yarı sarılıcılarda m2 10-15 bitkidir.

Türkiye de değişik bölgelerde yapılan araştırmalarda, bodur çeşitlerde 40x5 cm( Şehrali, 1980) ve 40x10 cm( Özcan ve Özdemir,1996.,Akdağ ve Tayyar, 1995) en uygun ekim sıklığı olarak saptanmıştır.

Fasulye sıraya pulluk çizisine ekilebileceği gibi, mısır ve pamuk mibzerleri ile de sıraya ekilebilir.

Fasulye yurdumuzda serpme olarak da ekilmektedir. Bu durumda çıkışlar yeknesak olmadığı gibi fazla tohumda kullanılmaktadır.Özellikle sebze üretimi amacıyla fasulye ekim yöntemi "ocak" usulü ekimdir. Sıra arası 70-80 cm, sıra üzeri 25-30 cm olacak biçimde 10-15 cm çapında açılan ocaklara 4-5 tohum atılır.

Çıkıştan sonra ocaklarda seyreltme yapılır. Ocak usulü ekim, sırık fasulyelerde uygulanır.

Fasulye ekiminde iri tohumlar özellikle hafif kumlu topraklarda daha derine, küçük tohumlar ağır topraklarda yüzeye yakın ekilmelidir. Ekim derinliği hafif topraklarda ve iri tohumlarda 5-10 cm, ağır topraklarda ve küçük tohumlarda 3.0 - 5.0 cm arasındadır.

Önemli Not:

Bahçenizi her ilaçlamanızda eğer sulama veya ilaçlama suyunuzun pH sı 8 - 8.5 ise muhakkak Wet yayıcı yapıştırıcı kullanınız. (Ülkemizin birçok yöresinde toprak ve su pH sı 8- 8.5 hatta 9 a kadar çıkmaktadır.) Üretilen bütün ilaçlar 6 - 7 pH aralığına göre üretilmektedir. en Kaliteli ilaçlar dahi 6 ila 15 dakika arasında, % 30 varan oranlarda etkisini kaybetmektedir. (kesilmiş yoğurt örneği gibi) Buda ilacınızın etkisinin azalmasına neden olacaktır.

Bu nedenle bizim tavsiyemiz holderinize, tankınıza veya sırt pompanıza,

TANK SIRALAMASI Sırasıyla (SIRALAMAYA BOZMAYIN)

1 PH DÜŞÜRÜCÜ YAYICI YAPIŞTIRI İlaçlama suyunun PH sını düşürür, ilacın bozulmasını önler.
İlaçlar bitkiye uygulandıktan sonra ilacın yaprağa yayılmasını sağlar, yapraktan akmasını önler.
2 BİTKİ BESİNİ Bitkinin düzgün ve dengeli beslenmesini sağlar. Meyvelerin albenili, parlak, renkli, iri, dayanıklı, sert, ağır, lezzetli ve hoş kokulu olmalarını sağlar.
3 İNSEKTİSİT BÖCEK İLACI
Zararlı dönemine göre, sayfanın en altındaki zararlılara karşı, bir ilaç kullanın. İlaçların kullanma - hasat sürelerine dikkat edin.
4 FUNGUSİT MANTAR İLACI (Ayrı bir kapta karıştırdıktan sonra)
Hastalık dönemine göre, sayfanın en altındaki zararlılara karşı, bir ilaç kullanın. İlaçların kullanma - hasat sürelerine dikkat edin.
5 DİĞER Teknik elemanlarımızca önerilen diğer iz elementler.  

Mümkün olduğunca hepsini bir arada kullanmaya çalışın, maliyetleri düşürün.

KİREÇ ÇÖZÜCÜ Sezon başında kireçli topraklarda muhakkak kullanılmalı. Kılcal köklerin etrafını sarmış kireç kaymak tabakasını yok eder. Toprakta bağlanmış demir, fosfor ve fosfatlar açığa çıkar, bitki bunları kullanır. defalarca demir ve fosforlu gübreler kullanmanıza gerek kalmaz. DÖNÜME 1 KG damla sulama
BİTKİ BESİNİ Çiçeklenmeden önce 1. uygulama,
meyve tutumunda 2. uygulama,
hasattan 45 gün önce 3. uygulama yapılır
Gereksinim duyulan bütün dönemlerde 300 gr / 100 lt su ile olmak üzere 2 uygulama.
200-300 cc
ÇİNKOLU GÜBRE Gözler patladığında ve çiçeklenme bittikten sonra uygulanır. En önemli uygulanma zamanı ise meyve toplandıktan (yaprak henüz düşmeden) yapılandır. Gelecek ilkbaharın gözlerinde çinko birikimini ve sağlıklı yeni sürgünlere olanak sağlar. 125-150 cc
DAMLA SULAMA AZOT, FOSFOR, DENGELİ, POTASYUM
Her dönem düzenli kullanılmalı. Bitkinin NPK sı karşılanmalı
2-3 kg
ORGANİK GÜBRE Organik esaslı damla sulama ve salma sulama gübresi. On beş gün aralıklarla.
Bir boş, bir dolu sulama veya bölünmüş miktarlarda dolu sulama
Dönüme
5-7 kg

Her ilaçlamada yaprak gübresi muhakkak kullanılmalıdır. Yaprak gübreleri bitkilerin strese girmesini önler.

Bitkilerin mikro element ihtiyaçlarını karşılar. Meyve tutumunu ve meyvelerin kalitesini arttırır.

Fasulye Hastalık ve Zararlıları

Fasulye
Pası
Hastalığı
Fasulye
Sarı Mozaik Virüsü
Fasulye
Kök
Çürüklüğü
Fasulye
Hale
Yanıklığı
Fasulye Antraknozu Hastalığı
Fasulye
Adi Yaprak
Yanıklığı
Fasulye
Adi Mozaik Virüsü
Kök
Boğazı
Yanıklığı
Mercimek
Kök Boğazı
Çürüklüğü
 Mercimek Mildiyösü Hastalığı
 Nohut Antraknozu Hastalığı
Baklagil
Tohum
Böcekleri
Kapsül
Kurtları
.
Kırmızı
örümcek
.
Mantolu
Böcek
.
Mercimeklerde Tebeşirleşme Etmenleri
Mercimekte Apion
.
Sebzelerde
Dana
burnu
Sebzelerde Pamuk Yaprak kurdu
Sebzelerde
Sarı Çay
Akarı
 Sebzelerde Yaprak
bitleri
Sebzelerde Yaprak
Pireleri
ebzelerde
Yeşil
kurt.
Tohum
Sineği
.
Toprak
Pireleri
.
Yaprak
Galeri
Sinekleri

Tohumluk miktan çeşidin bodur veya sarılıcı olması, ekim sıklığı, ekim yöntemi ve tohum iriliğine bağlı olarak değişmektedir.

Sıraya ekimde küçük tohumlu çeşitler 6-7 kg/da, orta büyüklükteki çeşitler 7-10 kg/da, büyük tohumlu çeşitlerde ise 10-12 kg/da tohumluk kullanılmaktadır.

Bir baklagil bitkisi olan fasulye, köklerindeki nodüller ile havanın serbest azotundan yararlanması nedeniyle, bakteri ile tohumlar aşılandığında veya daha önceden o toprakta fasulye tarımı yapılmış ise, fazla bir azotlu gübrelemeye gerek yoktur.

Köklerdeki nodüllerin aktif hale gelinceye kadarki dönemde bitkinin gereksinimin karşılanması için 2-3 kg/da saf azotun taban gübresi olarak verilmesi yeterlidir.

Aksi takdirde fide döneminde 8-10kg/da ilave saf azot gübresi uygulanmalıdır. Ayrıca ekimle birlikte 6-7 kg/da P2O5 uygulanmalıdır.

Gübreleme ekim öncesi, toprak hazırlığı sırasında veya en iyi yöntem olarak tohum sıralarının 3-5 cm uzağına ve tohum derinliğinin 4-5 cm altına bant a uygulanmalıdır.

Gübrenin tohumla birlikte aynı sıraya verilmesi çimlenmeyi olumsuz etkiler. Üst gübrelemeye gerek yoktur.

Fasulye 4-5 yapraklı iken el veya kaz ayağı tipi aletlerle çapalanır. Bu şekilde hastalıklara karşı toprağın havalanması sağlanır.Aym zamanda topraktaki bakteri çalışmasına olumlu etkide bulunmuş olunur.

Fasulye tarımında, çimlenme döneminde gerekiyorsa sulama yapılır.

Çıkıştan sonra fide döneminde kök ve gövde çürüklüğüne neden olmayacak şekilde, çiçeklenmeye kadar 1 veya 2 kez sulanmalıdır. İklim ve toprak koşullarına bağlı olarak çiçeklerime döneminde ve tohum oluşturma döneminde 2-3 kez sulamaya gereksinim gösterebilir.

Fasulyenin toplam 300-500 mm suya gereksinimi vardır. Fasulyede karık yada yağmurlama sulama yapılır.

SULAMA

Sulamada hastalıkların ortaya çıkmaması için suyun göllenmesi önlenmelidir.

Sulamanın yeterli olmaması çiçek sayısı ve bakla tutmayı ve tane iriliğini azaltmaktadır.

HASAT

Hasat baklaların sararıp,tanelerin iyice sertleştiği zaman yapılmalıdır. Erken hasatta tohumlar büzülmüş olarak kalır. Geç hasatta baklalar çatlar ve tohumlar dökülür.Hasat elle yolunarak veya biçilerek yapılır.

Hasat edilen bitkiler tarlada birkaç gün bırakılarak kurutulur.  Harman ülkemizde sopalarla dövülerek veya küçük traktörlerle üzerinden geçilerek yapılır.

Ancak bu uygulamalar tanelerin kırılmasına ve çimlenme yeteneğinin kaybolmasına neden olur.  Gelişmiş ülkelerde hasat - harman kombine makinelerle yapılır.

Bu durumda tanedeki nem oram % 18-20 olmalıdır.  Baklaların çatlamaması için hasat sabahın eken saatlerinde hava nemli iken yapılmalıdır.

Harmandan sonra elde edilen üründe olgunlaşmamış, buruşuk, böcek zararı olan taneler, kırık taneler, taş, toprak parçaları temizlenir. 

Temizlenen fasulye taneleri uygun koşullarda depolanırsa uzun yıllar besleme değeri ve canlılıklarını korur.

Fasulye için uygun depolama koşulları tanedeki nemin % 14 ün, depolama sıcaklığının 10 C°nin üzerine çıkmadığı ve depo hava neminin % 65 in üzerine çıkmadığı durumlardır. Bu durumda 1 yıl süreyle tohumlar iyi bir şekilde saklanabilir Depolama sıcaklığı.

depo nemi ve tane nemi yukarıda belirtilen sınırların altına düştükçe fasulye tohumlarını 6-7 yıl kadar canlılıklarını kaybetmeden saklamak mümkündür.

Düşük nem tanede solunumun çok az düzeylerde olmasını sağlar. Solunum fazla olursa tanelerde çürüme ve küflenme ortaya çıkar.